In de gynaecologenstoel onder hypnose met een VR-bril op; lijkt jou dat een grappig idee? Ik heb het pas meegemaakt 😉

Maar eerst, hoe ik daartoe kwam…

Een paar maanden geleden ging ik voor het eerst in mijn leven naar een gynaecoloog om er een hormoonvrij koperspiraaltje te laten plaatsen. De gynaecologe was eigenlijk veel te voorzichtig want i.p.v. Te zeggen ‘je kan het’ zei ze ‘goed geprobeerd, maar het lukt niet, je kan je niet genoeg ontspannen.’ Ik snap niet hoe iemand zich kan ontspannen bij zo’n behandeling, maar ja.

Ze zei me dat ik dan onder narcose zou moeten, maar dat zag ik niet zitten. Sowieso niet en er zijn toch ook altijd risico’s aan verbonden. Ik vroeg of het niet onder hypnose zou kunnen, maar ze keek me een beetje vreemd aan.

Ik had ooit eens een documentaire gezien op de Nederlandse tv waar ze een operatie onder hypnose uitvoerden, dus ik wist dat het kon. Ik had verwacht dat het enkel in Nederland zou kunnen, maar ik vond twee ziekenhuizen waar ze met hypnose werken: Antwerpen en Luik. Nu is mijn Frans met tres veel cheveux op , dus werd het Antwerpen.

Hypnose in het ziekenhuis

Ik informeerde eerst en nadat de dienst gynaecologie contact opgenomen had met de anesthesist (die ook hypnose doet) lieten ze me weten dat het zou kunnen en maakte ik een afspraak.

Ik was heel zenuwachtig om naar het ziekenhuis te vertrekken.

Ik kwam daar en ik moest helemaal aan de andere kant zijn en helemaal bovenaan. Uiteindelijk had ik het wel makkelijk gevonden maar het was een beetje dwalen door de gangen en ik vond dat wat creepy.

Wachten en veel volk verhoogd de stress

Eerst moest ik een ticket nemen om mij in te schrijven. Er zat heel veel volk in de wachtruimte. Na een tijd kon ik mij laten inschrijven, nu bleek dat ik mij eerst ook beneden had moeten inschrijven omdat het de eerste keer was dat ik daar kwam, maar dat wist ik niet. Al die dingen gaven nog eens extra spanning.

Van de spanning ben ik verschillende keren naar het toilet geweest en dan kon ik de massa ook wat ontvluchten. Het liep ook nog serieus uit in tijd, waardoor de spanning alleen maar werd opgebouwd.

Uiteindelijk werd mijn naam afgeroepen. Eerst stelde de dokter mij allerlei intakevragen die ze ingaf in het computersysteem. Ondertussen belde ze ook de anesthesist die de hypnose zou uitvoeren dat ook zij kon langskomen. De vorige keer was er ook een uitstrijkje afgenomen. Ik had daar niks van gehoord, dus dat zou in orde zijn, maar voor de zekerheid vroeg ik er nog eens achter en alles was in orde.

VR-bril in het ziekenhuis om te onstpannen

Gelukkig mocht ik het meeste van mijn kleding aanhouden waardoor het niet nog oncomfortabeler zou worden. De anesthesist vertelde mij dat het onder hypnose ging gebeuren. En toen opende ze een doos – dat had ik niet zien aankomen – ze haalde er een VR-bril uit. Ik zou beelden gaan zien en geluiden horen waardoor ik ontspannener zou worden. De anestesist zou met mij praten en de gynaecologe niet en als het nodig was kon ik tegen haar ook dingen zeggen. Zij gaf ook haar hand die ik kon vasthouden en waarin ik hard kon knijpen als dat nodig was.

Weg van de realiteit

Toen ze de bril bij me opzette gaf dat een heel raar gevoel. Bang om in paniek te schieten omdat ik geen controle meer had op de realiteit en mij moest laten gaan in het virtuele. Maar toen heb ik het gewoon laten gebeuren. De eerste beelden kwamen ondertussen op het scherm. Ik zag water en hoorde wat geluiden.

De tijd nemen en krijgen om te onspannen

In eerste instantie had ik niet helemaal door wat er ging gebeuren of al aan het gebeuren was.

Ondertussen deed de gynaecologe nog niks. Het was de bedoeling dat ik eerst tot rust zou komen. Ze zeiden ook dat ik de tijd daarvoor kreeg. Dat was een groot verschil bij de vorige gynaecologe, daar was het al heel snel dat het niet zou lukken omdat ik niet onspannen genoeg was.

Het gaf me al een rustig gevoel dat ik niks moest forceren en ik de tijd zou krijgen.

Ineens zag ik dat er in het beeld een transparant mannetje in het water stond. Toen besefte ik dat er iets aan het gebeuren was. Ik hoorde toen ook een stem die zei dat ik ontspannen moest worden en op het ritme gaan ademen. De voeten van het mannetje werden rood en daarna de benen. Het was dus de bedoeling dat je die stukken van je lichaam gaat ontspannen.

Ik was nog steeds bang en dat hadden ze door. Ze zeiden ook dat ze nog even met de behandeling zouden wachten tot ik meer ontspannen was.

Het mannetje kleurde steeds meer rood en het begon steeds iets beter te lukken om me te onspannen en mijn ademhaling te vertragen op het ritme van het filmpje.

Ademen samen met de walvis

Ineens verdween dat mannetje en kwam ik in een andere omgeving terecht. Ik was onder water. Als ik naar beneden keek zag ik een controlepaneel van de onderzeëer waarin ik zat en als ik voor me keek zag ik vissen zwemmen en de staart van een walvis. De staart van de walvis ging op en neer en die moest ik volgen met mijn ademhaling om zo rustiger adem te halen.

Toen begon mijn lichaam ook te ontspannen en konden ze met de behandeling beginnen.

Ik merkte het verschil met de vorige keer. Toen begon ik al van een dingetje dat tegen me kwam helemaal bang te worden en te gaan wenen.

Geen emotionele pijn

Het is niet zo dat ik deze keer niks gevoeld had. Op een bepaald moment deed het ook pijn en heb ik even geroepen. Achteraf zei de gynaecologe dat ze even had moeten wringen. Doordat ik relaxter was, kwam de pijn ook veel minder door. De pijn was meer lichamelijk en minder emotioneel.

Het was best gek, het verschil tussen het lichaam die een behandeling ondergaat en de geest die dan onder water naar een walvis kijkt 😉

Nu zeiden ze ‘je doet het goed’, ‘hou maar even vol’, ‘je kan het’ en ze stimuleerden. De vorige keer ‘goed geprobeerd, maar het lukt je niet’ zorgde er eerder voor dat ik voelde dat ik gefaald had.

Het was allemaal goed gegaan, maar ik voelde me nadien nog even raar in mijn hoofd en in mijn lichaam. Dus ik heb nog even rustig gezeten voor ik terug naar huis vertrok.

De avond en dagen nadien

Ze zeiden dat ik nadien best een pijnstiller nam en dat heb ik ook gedaan. Die avond heb ik nog redelijk wat pijn gehad en ik ben ook niet meer weg geweest of gaan wandelen want dat ging moeilijk. Ook de volgende dag had ik nog redelijk wat pijn. Ik was beginnen werken maar ben na een tijdje toch wat gaan rusten. Maar ‘s avonds ging het beter en dan ben ik nog iets gaan eten en drinken en dat was heel gezellig.

De dagen nadien had ik nog af en toe krampen en een vreemd gevoel in mijn buik, maar niet extreem hard. Ik had ook nog wat langer bloedverlies. Hoe het de maanden nadien gaat zijn qua bloedverlies is nog afwachten en daar zal ik het in een ander blogbericht over hebben.

Angst overwinnen met een VR-bril en medische hypnose

Op medisch gebied ben ik heel bang en daarvoor moest ik mijn angsten overwinnen om het wel te ondergaan. Daar heeft de VR-bril en medische hypnose enorm bij geholpen.

Wat ik sowieso ga doen is kijken hoe ik op dagdagelijkse basis wat meer relaxatie-oefenigen kan doen om mij over het algemeen in een rustigere, ontspannen staat te kunnen brengen. Op medisch gebied ga ik zeker een volgende keer terug kiezen voor hypnose en VR-bril.

Ik denk dat met een andere soort hypnose het wel volledig pijnloos kan omdat ik al filmpjes van operaties gezien heb, maar daar zal misschien nog iets meer tijd voor nodig zijn.

Steeds meer ziekenhuizen gebruiken VR-brillen

Toen ik zocht naar ziekenhuizen met hypnose kwam ik er in België maar twee tegen. Maar toen ik begon op te zoeken over de VR-bril merkte ik dat steeds meer ziekenhuizen dit aan het gebruiken zijn. Ze zullen merken dat dit een goeie manier is om patiënten tot rust te laten komen voor een behandeling. Dit is een hele goeie ontwikkeling dat men meer gaat kijken wat er met de geest mogelijk is om niet meteen onder narcose te moeten. Dus in plaats van narcose of een plaatselijke verdoving en hypnose.

VR-bril in ziekenhuizen is een Belgische uitvinding

De VR-brillen blijken trouwens een Belgische uitvinding te zijn van het bedrijf Oncomfort. De bril wordt o.a. Gebruikt bij bevallingen, bij behandelingen voor kinderen, bij operaties met plaatselijke verdoving. Behalve deze onderwaterwereld zijn er nog enkele andere programma’s die afgespeeld kunnen worden.

Ik hoop dat jij iets hebt aan deze ervaring die ik deel. Laat het me dan zeker even weten. Misschien ben jij ook zo bang van ziekenhuizen en alles op medisch gebied en dan zou dit jou ook kunnen helpen als je een behandeling zou moeten ondergaan.

Mocht jij ook zo’n ervaring met medische hypnose en/of VR-bril gehad hebben, lijkt het me leuk te horen hoe het bij jou verlopen was. Zou tof zijn als jij ook jou ervaring in een reactie onderaan deze pagina zou achterlaten.